Życie

Zrozumienie korzyści, kosztów i efektu rynkowego dotacji

Zrozumienie korzyści, kosztów i efektu rynkowego dotacji



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Większość z nas wie, że podatek jednostkowy to kwota pieniędzy, którą rząd bierze od producentów lub konsumentów za każdą jednostkę towarów, która jest kupowana i sprzedawana. Z drugiej strony subwencja jednostkowa to kwota pieniężna, którą rząd płaci producentom lub konsumentom za każdą jednostkę towarów, która jest kupowana i sprzedawana. Z matematycznego punktu widzenia dotacja działa jak podatek ujemny.

Po wprowadzeniu subsydium całkowita kwota pieniędzy, którą producent otrzymuje za sprzedaż towarów, jest równa kwocie, którą płaci konsument, powiększonej o kwotę subsydium. Alternatywnie można powiedzieć, że kwota, którą konsument płaci za towary, jest równa kwocie, którą producent otrzymuje minus kwota subsydium.

Oto, w jaki sposób dotacja wpływa na równowagę rynkową:

Definicja i równania równowagi rynkowej

Jodi Beggs

Po pierwsze, jaka jest równowaga rynkowa? Równowaga rynkowa występuje, gdy ilość dostarczonego towaru na rynku (Qs w równaniu tutaj) jest równa ilości wymaganej na rynku (QD w równaniu).

Równania te dostarczają wystarczających informacji do zlokalizowania równowagi rynkowej wywołanej dotacją na wykresie.

Równowaga rynkowa z dotacją

Jodi Beggs

Aby znaleźć równowagę rynkową po wprowadzeniu subwencji, należy pamiętać o kilku kwestiach.

Po pierwsze, krzywa popytu jest funkcją ceny, którą konsument płaci z kieszeni za towar (PC), ponieważ ten koszt z kieszeni wpływa na decyzje konsumpcyjne konsumentów.

Po drugie, krzywa podaży jest funkcją ceny, którą producent otrzymuje za towar (Pp), ponieważ kwota ta wpływa na zachęty produkcyjne producenta.

Ponieważ dostarczona ilość jest równa ilości wymaganej w równowadze rynkowej, równowagę w ramach subwencji można znaleźć poprzez zlokalizowanie ilości, w której odległość pionowa między krzywą podaży a krzywą popytu jest równa kwocie subwencji. Mówiąc dokładniej, równowaga z subsydium jest na poziomie, w którym odpowiednia cena dla producenta (podana na podstawie krzywej podaży) jest równa cenie, którą płaci konsument (podana na podstawie krzywej popytu) powiększonej o kwotę dotacji.

Ze względu na kształt krzywych podaży i popytu ilość ta będzie większa niż ilość równowagi, jaka obowiązywała bez dotacji. Możemy zatem stwierdzić, że subsydia zwiększają ilość kupowaną i sprzedawaną na rynku.

Wpływ subwencji na dobrobyt

Jodi Beggs

Rozważając ekonomiczny wpływ subsydium, ważne jest nie tylko rozważenie wpływu na ceny rynkowe i ilości, ale także rozważenie bezpośredniego wpływu na dobrobyt konsumentów i producentów na rynku.

Aby to zrobić, rozważ regiony na tym schemacie oznaczone jako A-H. Na wolnym rynku regiony A i B razem stanowią nadwyżkę konsumenta, ponieważ stanowią one dodatkowe korzyści, które konsumenci na rynku otrzymują z towarów przewyższających cenę, którą za to płacą.

Regiony C i D razem stanowią nadwyżkę producenta, ponieważ stanowią one dodatkowe korzyści, które producenci na rynku otrzymują z dobra przekraczającego ich koszt krańcowy.

Łącznie całkowita nadwyżka lub całkowita wartość ekonomiczna wytworzona przez ten rynek (czasami nazywana nadwyżką społeczną) jest równa A + B + C + D.

Wpływ subwencji na konsumenta

Jodi Beggs

Po wprowadzeniu subsydium obliczenia nadwyżki konsumenta i producenta stają się nieco bardziej skomplikowane, ale obowiązują te same zasady.

Konsumenci uzyskują powierzchnię powyżej ceny, którą płacą (PC) i poniżej swojej wyceny (która wynika z krzywej popytu) dla wszystkich jednostek, które kupują na rynku. Obszar ten jest podany przez A + B + C + F + G na tym schemacie.

W związku z tym subwencja poprawia sytuację konsumentów.

Wpływ dotacji na producenta

Jodi Beggs

Podobnie producenci uzyskują obszar między ceną, którą otrzymują (Pp), a ich kosztem (podanym przez krzywą podaży) dla wszystkich jednostek, które sprzedają na rynku. Obszar ten jest podany przez B + C + D + E na schemacie. W związku z tym subsydia poprawiają sytuację producentów.

Zasadniczo konsumenci i producenci dzielą się korzyściami z dotacji, niezależnie od tego, czy dotacja jest przyznawana bezpośrednio producentom czy konsumentom. Innymi słowy, jest mało prawdopodobne, aby dotacja przyznana bezpośrednio konsumentom przyniosła korzyści konsumentom, a dotacja udzielona bezpośrednio producentom raczej nie przyniesie korzyści producentom.

To, która strona bardziej korzysta z dotacji, zależy od względnej elastyczności producentów i konsumentów, przy czym bardziej nieelastyczna strona widzi więcej korzyści.

Koszt dotacji

Jodi Beggs

Kiedy wprowadzana jest dotacja, ważne jest, aby wziąć pod uwagę nie tylko jej wpływ na konsumentów i producentów, ale także kwotę, jaką subsydium kosztuje rząd i ostatecznie podatników.

Jeśli rząd zapewnia subsydium S na każdą jednostkę kupioną i sprzedaną, całkowity koszt subsydium jest równy S razy równowaga ilości na rynku, kiedy subwencja jest wprowadzana, zgodnie z tym równaniem.

Wykres kosztu dotacji

Jodi Beggs

Graficznie całkowity koszt dotacji może być reprezentowany przez prostokąt o wysokości równej kwocie dotacji na jednostkę (S) i szerokości równej ilości równowagowej kupionej i sprzedanej w ramach dotacji. Taki prostokąt pokazano na tym schemacie i może być również reprezentowany przez B + C + E + F + G + H.

Ponieważ przychody reprezentują pieniądze przychodzące do organizacji, warto myśleć o pieniądzach, które organizacja wypłaca jako przychody ujemne. Dochód, który rząd pobiera z podatku, jest liczony jako dodatnia nadwyżka, a zatem koszty, które rząd płaci za pośrednictwem dotacji, są liczone jako ujemna nadwyżka. W rezultacie element „dochodów publicznych” całkowitej nadwyżki jest podawany przez - (B + C + E + F + G + H).

Zsumowanie wszystkich składników nadwyżki skutkuje całkowitą nadwyżką w ramach subwencji w wysokości A + B + C + D - H.

Deadweight Loss of the Subsidy

Jodi Beggs

Ponieważ całkowita nadwyżka na rynku jest niższa w ramach dotacji niż na wolnym rynku, wniosek jest taki, że subsydia powodują nieefektywność ekonomiczną, zwaną stratą deadweight. Strata nośności na tym schemacie jest podana przez obszar H, zacieniony trójkąt po prawej stronie ilości wolnorynkowej.

Nieefektywność ekonomiczna jest tworzona przez subwencję, ponieważ wprowadzenie w życie subwencji kosztuje więcej niż subwencja, która stwarza dodatkowe korzyści dla konsumentów i producentów.

Czy dotacje są złe dla społeczeństwa?

Pomimo pozornej nieskuteczności subsydiów, niekoniecznie jest prawdą, że subsydia to zła polityka. Na przykład subsydia mogą zwiększyć, a nie obniżyć całkowitą nadwyżkę, gdy na rynku występują pozytywne efekty zewnętrzne.

Ponadto subsydia mają czasem sens przy rozważaniu kwestii związanych z uczciwością lub sprawiedliwością lub przy rozważaniu rynków potrzebnych produktów, takich jak żywność lub odzież, w których ograniczeniem gotowości do zapłaty jest przystępność cenowa, a nie atrakcyjność produktu.

Niemniej jednak powyższa analiza ma zasadnicze znaczenie dla przemyślanej analizy polityki subsydiowania, ponieważ podkreśla fakt, że subsydia obniżają, a nie zwiększają wartość tworzoną dla społeczeństwa przez dobrze funkcjonujące rynki.