Ciekawy

Definicja zasady wykluczenia Pauliego

Definicja zasady wykluczenia Pauliego


We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Zasada wykluczenia Pauliego mówi, że żadne dwa elektrony (lub inne fermiony) nie mogą mieć identycznego stanu mechaniki kwantowej w tym samym atomie lub cząsteczce. Innymi słowy, żadna para elektronów w atomie nie może mieć takich samych elektronicznych liczb kwantowych n, 1, ml, oraz ms. Innym sposobem stwierdzenia zasady wykluczenia Pauliego jest stwierdzenie, że funkcja fali całkowitej dla dwóch identycznych fermionów jest antysymetryczna, jeśli cząstki są wymieniane.

Zasada została zaproponowana przez austriackiego fizyka Wolfganga Pauliego w 1925 r. W celu opisania zachowania elektronów. W 1940 r. Rozszerzył tę zasadę na wszystkie fermiony w twierdzeniu statystyki spinowej. Bozony, które są cząsteczkami o spinie całkowitym, nie są zgodne z zasadą wykluczenia. Tak więc identyczne bozony mogą zajmować ten sam stan kwantowy (np. Fotony w laserach). Zasada wykluczenia Pauliego dotyczy tylko cząstek o spinie o wartości całkowitej całkowitej.

Zasada wykluczenia Pauliego i chemia

W chemii zasada wykluczenia Pauliego służy do określania struktury powłoki elektronowej atomów. Pomaga przewidzieć, które atomy będą współdzielić elektrony i uczestniczyć w wiązaniach chemicznych.

Elektrony znajdujące się na tej samej orbicie mają identyczne pierwsze trzy liczby kwantowe. Na przykład 2 elektrony w powłoce atomu helu znajdują się w podpowłoce 1s przy n = 1, l = 0 iml = 0. Ich momenty spinowe nie mogą być identyczne, więc jeden ma ms = -1/2, a druga to ms = +1/2. Wizualnie rysujemy to jako podpowłokę z 1 elektronem „w górę” i 1 elektronem „w dół”.

W konsekwencji podpowłoka 1s może mieć tylko dwa elektrony, które mają przeciwne spiny. Wodór jest przedstawiony jako mający 1-warstwową powłokę z 1 elektronem „w górę” (1s1). Atom helu ma 1 „w górę” i 1 „w dół” elektronu (1s2). Przechodząc do litu, masz rdzeń helowy (1s2), a następnie jeszcze jeden „góra” elektronu, czyli 2s1. W ten sposób zapisywana jest konfiguracja elektronowa orbitali.


Obejrzyj wideo: Spin - król mechaniki kwantowej (Czerwiec 2022).


Uwagi:

  1. Matias

    Chciałbym z tobą porozmawiać.

  2. Kagen

    Świetne, bardzo przydatne informacje

  3. Fitz

    Przepraszam, ale myślę, że się mylisz. Oferuję to omówienie.

  4. Polak

    Terminowa odpowiedź

  5. Haemon

    Absolutnie zgadzam się z tobą. Jest w tym coś, co wydaje mi się dobrym pomysłem. Zgadzam się z Tobą.



Napisać wiadomość