Informacje

Romantyzm i zjawiska nadprzyrodzone w Ligeii Edgara Allana Poe

Romantyzm i zjawiska nadprzyrodzone w Ligeii Edgara Allana Poe

Chociaż ruch rozpoczął się ponad 130 lat temu, dziś czytelnicy wciąż próbują zdefiniować bardzo złożony gatunek znany jako amerykański romantyzm. Zrozumienie znaczenia okresu literackiego jest trudne. Romantyzm w Ameryce składał się z kilku wspólnych tematów, które kwestionowały wcześniejsze idee literatury, sztuki i filozofii. Ta funkcja omówi „Ligeię” Edgara Allana Poe (1838), aby zademonstrować, w jaki sposób jeden pisarz wykorzystuje nadprzyrodzone tematy niż bardziej tradycyjne, klasyczne tematy z XVIII wieku.

Niezwykłe piękno Ligei

Nie tylko niezwykłe piękno Ligei stanowi powtarzający się temat w całej historii, ale tekst ukazuje metodę Poe odrzucenia „zwykłego”, wspólnego tematu w poprzedniej literaturze, jednocześnie promując idee romantyzmu. Jednym z przykładów jest to, w jaki sposób Poe wielokrotnie wskazuje na wady klasycznego wyglądu Roweny, „jasnowłosej, niebieskookiej”, porównując ją do Ligei, której „cechy nie były związane z tą regularną pleśnią, którą byliśmy fałszywie nauczał czcić w klasycznej pracy pogan ”. Poe wyjaśnia przez narratora, jak bardziej wzniosła i znacząca jest uroda Ligei, ponieważ wykazuje więcej naturalnych cech zamiast klasycznych. Poe wyraźnie odrzuca klasyczne piękno, zabijając Rowenę i utrzymując Ligeię, bohaterkę i uosobienie romantycznego piękna, żyjąc dalej przez ciało Roweny.

Narrator opisuje swoją piękną małżonkę prawie jak ducha: „Przyszła i odeszła jako cień”. Uważa także jej urodę, a dokładniej jej oczy, za „dziwną tajemnicę”. Jej oczy sprawiają, że wydaje się nierealna lub nadludzka ze względu na jej duże „wyraziste” oczy, których narrator nie jest w stanie wyjaśnić, z wyjątkiem tego, że są „znacznie większe niż zwykłe oczy naszej rasy”. Odrzucenie klasycznych wartości i powitanie tego, co nadprzyrodzone przez niezwykłe, tajemnicze piękno, wskazuje na uprzedzenie Poe do romantycznych tematów, zwłaszcza, że ​​narrator opisuje dalej swoje oczy i głos jako „które jednocześnie tak mnie zachwyciły i przeraziły - niemal magiczną melodią , modulacja, wyrazistość i spokój jej niskiego głosu. ” W tym stwierdzeniu Ligeia niemal przeraża narratora z powodu jej „groteskowych” i nadprzyrodzonych cech. Nie potrafi wyjaśnić tego, co widzi, ale w romantyzmie wielokrotnie pisarze odrzucali racjonalność i zastępowali ją nieregularnym i niewyjaśnionym.

Kiedy się poznaliśmy?

Inną sprzecznością relacji narratora z Ligeią jest to, że nie może wyjaśnić, skąd ją zna, ani kiedy i gdzie się spotkali. „Dla mojej duszy nie mogę sobie przypomnieć, jak, kiedy, a nawet gdzie dokładnie, po raz pierwszy poznałem lady Ligeię”. Dlaczego Ligeia odebrała mu pamięć? Zastanów się, jak niezwykły jest ten odcinek, ponieważ większość ludzi pamięta najmniejsze szczegóły spotkania ze swoją prawdziwą miłością. Wygląda na to, że prawie ma nad nim kontrolę. Potem jej miłość do niego pokazuje więcej romantycznych motywów nadprzyrodzonych, odkąd powraca z martwych przez Rowenę.

Często literatura romantyzmu próbowała oderwać się od dawnych stylów literackich, dodając temat niezwykłego oddalenia dotyczącego czasu i przestrzeni. Na przykład tożsamość Ligei nie ma wyraźnego początku ani końca. Fakt ten wyraźnie pokazuje inny przykład tego nadmiernego, nieregularnego i niewyjaśnionego stylu pisania, powszechnie spotykanego w literaturze romantyzmu. Nigdy nie wiemy, w jaki sposób narrator spotyka Ligeię, gdzie była po śmierci, ani jak jest w stanie wskrzesić się przez inną kobietę. Wszystko to stoi w sprzeczności z literaturą Restoration i odrzuca filozofie pisarzy z XVIII wieku. Poe kwestionując to, co XVIII-wieczni pisarze określili jako odpowiednie tematy, Poe pisze „Ligeia”, aby promować swoją wiarę w teorie i idee romantyzmu. Jego oryginalność, a zwłaszcza wykorzystanie zjawisk nadprzyrodzonych, jest spójnym przykładem innowacji planowanej w całej literaturze romantycznej.

Obejrzyj wideo: 4 Niewyjaśnione Zjawiska Złapane Na Kamerze! (Może 2020).