Życie

Historia igrzysk olimpijskich

Historia igrzysk olimpijskich

Według legendy starożytne igrzyska olimpijskie zostały założone przez Heraklesa (rzymskiego Herkulesa), syna Zeusa. Jednak pierwsze igrzyska olimpijskie, dla których wciąż mamy zapisy, odbyły się w 776 pne (choć powszechnie uważa się, że igrzyska trwają już od wielu lat). Podczas igrzysk olimpijskich nagi biegacz, Coroebus (kucharz z Elis), wygrał jedyne wydarzenie na olimpiadzie, stade - przebieg około 192 metrów (210 jardów). To sprawiło, że Coroebus był pierwszym mistrzem olimpijskim w historii.

Starożytne igrzyska olimpijskie rosły i były rozgrywane co cztery lata przez prawie 1200 lat. W 393 roku n.e. rzymski cesarz Teodozjusz I, chrześcijanin, zniósł igrzyska z powodu swoich pogańskich wpływów.

Pierre de Coubertin proponuje nowe igrzyska olimpijskie

Około 1500 lat później młody Francuz imieniem Pierre de Coubertin rozpoczął odrodzenie. Coubertin jest teraz znany jako le Rénovateur. Coubertin był francuskim arystokratą urodzonym 1 stycznia 1863 roku. Miał zaledwie siedem lat, kiedy Francja została opanowana przez Niemców podczas wojny francusko-pruskiej w 1870 roku. Niektórzy uważają, że Coubertin przypisał porażkę Francji nie umiejętnościom wojskowym, ale raczej na brak wigoru francuskich żołnierzy. * Po zbadaniu edukacji dzieci niemieckich, brytyjskich i amerykańskich, Coubertin zdecydował, że to ćwiczenia, a ściślej sport, czyniły dobrze rozwiniętą i energiczną osobę.

Próba Coubertina, aby zainteresować Francję sportem, nie spotkała się z entuzjazmem. Mimo to Coubertin nalegał. W 1890 r. Zorganizował i założył organizację sportową Union des Sociétés Francaises de Sports Athlétiques (USFSA). Dwa lata później Coubertin po raz pierwszy przedstawił swój pomysł ożywienia igrzysk olimpijskich. Na spotkaniu Union des Sports Athlétiques w Paryżu 25 listopada 1892 r. Coubertin stwierdził:

Eksportujmy naszych wioślarzy, biegaczy, szermierzy do innych krajów. To jest prawdziwy wolny handel przyszłości; a w dniu wprowadzenia go do Europy sprawa pokoju otrzyma nowego i silnego sojusznika. Inspiruje mnie do podjęcia kolejnego kroku, który teraz proponuję, i w nim poproszę, aby pomoc, której do tej pory mi udzieliłeś, ponownie się rozszerzy, abyśmy razem mogli spróbować zrealizować sic, na zasadach odpowiednich dla warunków naszego współczesnego życie, wspaniałe i dobroczynne zadanie ożywienia igrzysk olimpijskich. **

Jego przemówienie nie zainspirowało do działania.

Powstają nowoczesne igrzyska olimpijskie

Chociaż Coubertin nie był pierwszym, który zaproponował wznowienie igrzysk olimpijskich, był z pewnością najbardziej dobrze skomunikowany i uparty z tych, którzy to zrobili. Dwa lata później Coubertin zorganizował spotkanie z 79 delegatami reprezentującymi dziewięć krajów. Zebrał tych delegatów w audytorium ozdobionym neoklasycznymi freskami i podobnymi dodatkowymi elementami atmosfery. Na tym spotkaniu Coubertin elokwentnie mówił o ożywieniu igrzysk olimpijskich. Tym razem Coubertin wzbudził zainteresowanie.

Delegaci na konferencji głosowali jednogłośnie na Igrzyskach Olimpijskich. Delegaci postanowili także, że Coubertin zbuduje międzynarodowy komitet organizujący igrzyska. Komitet ten stał się Międzynarodowym Komitetem Olimpijskim (MKOl; Comité Internationale Olympique), a jego pierwszym prezydentem został Demetrious Vikelas z Grecji. Ateny zostały wybrane jako miejsce ożywienia igrzysk olimpijskich i rozpoczęto planowanie.

Bibliografia

  • * Allen Guttmann, The Olympics: A History of the Modern Games (Chicago: University of Illinois Press, 1992) 8.
  • ** Pierre de Coubertin cytowany w „Igrzyskach Olimpijskich” Britannica.com (Źródło: 10 sierpnia 2000 r., //Www.britannica.com/bcom/eb/article/2/0,5716,115022+1+108519, 00.html
  • Durant, John. Najważniejsze wydarzenia olimpijskie: od starożytności do teraźniejszości. Nowy Jork: Hastings House Publishers, 1973.
  • Guttmann, Allen. The Olympics: A History of the Modern Games. Chicago: University of Illinois Press, 1992.
  • Henry, Bill. Zatwierdzona historia igrzysk olimpijskich. Nowy Jork: G.P. Putnam's Sons, 1948.
  • Messinesi, Xenophon L. Oddział dzikiej oliwki. New York: Exposition Press, 1973.
  • "Igrzyska Olimpijskie." Britannica.com. Pobrano 10 sierpnia 2000 r. Z sieci WWW. //www.britannica.com/bcom/eb/article/2/0,5716,115022+1+108519,00.html
  • Pitt, Leonard i Dale Pitt. Los Angeles od A do Z: Encyklopedia miasta i wsi. Los Angeles: University of California Press, 1997.

Obejrzyj wideo: Igrzyska Olimpijskie - największy rytuał na świecie. (Kwiecień 2020).