Porady

Biografia: Joe Slovo

Biografia: Joe Slovo



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Joe Slovo, działacz przeciwko apartheidowi, był jednym z założycieli Umkhonto my Sizwe (MK), zbrojne skrzydło ANC, i był sekretarzem generalnym Południowej Partii Komunistycznej w latach 80.

Wczesne życie

Joe Slovo urodził się w małej litewskiej wiosce Obelai, 23 maja 1926 r., W rodzinie rodziców Woolf i Ann. Kiedy Slovo miał dziewięć lat, rodzina przeniosła się do Johannesburga w Południowej Afryce, przede wszystkim w celu uniknięcia rosnącego zagrożenia antysemityzmem, które ogarnęło kraje bałtyckie. Uczęszczał do różnych szkół do 1940 r., W tym do Jewish Government School, kiedy osiągnął Standard 6 (odpowiednik amerykańskiej klasy 8).

Slovo po raz pierwszy zetknął się z socjalizmem w Południowej Afryce, kiedy zakończył szkołę jako urzędnik hurtowni farmaceutycznej. Wstąpił do Krajowego Związku Pracowników Dystrybucyjnych i wkrótce doszedł do stanowiska męża zaufania, gdzie był odpowiedzialny za zorganizowanie co najmniej jednej akcji masowej. Wstąpił do Komunistycznej Partii Południowej Afryki w 1942 r. I zasiadał w jej komitecie centralnym od 1953 r. (W tym samym roku zmieniono jej nazwę na Południowoafrykańską Partię Komunistyczną, SACP). Z uwagą obserwując wiadomości o froncie alianckim (zwłaszcza sposób, w jaki Wielka Brytania współpracowała z Rosją) przeciwko Hitlerowi, Słowak zgłosił się na ochotnika do czynnej służby i służył w siłach Południowej Afryki w Egipcie i we Włoszech.

Wpływ polityczny

W 1946 r. Slovo rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Witwatersrand, gdzie w 1950 r. Uzyskał tytuł licencjata prawa LLB. Podczas studiów Slovo stał się bardziej aktywny w polityce i poznał swoją pierwszą żonę, Ruth First, córkę skarbnika Komunistycznej Partii Południowej Afryki, Juliusa First. Joe i Ruth pobrali się w 1949 roku. Po studiach Slovo pracował nad objęciem stanowiska adwokata i obrońcy.

W 1950 r. Zarówno Slovo, jak i Ruth First zostali zakazani na mocy ustawy o zwalczaniu komunizmu - zostali „zakazani” uczestnictwa w publicznych spotkaniach i nie mogli być cytowani w prasie. Obaj jednak nadal pracowali dla partii komunistycznej i różnych grup przeciw apartheidowi.

Jako członek-założyciel Kongresu Demokratów (utworzonego w 1953 r.) Slovo zasiadał w krajowej komisji konsultacyjnej Kongresu Sojuszu i pomagał opracować Kartę Wolności. W wyniku Slovo, wraz ze 155 innymi osobami, został aresztowany i oskarżony o zdradę stanu.

Slovo został wydany wraz z wieloma innymi zaledwie dwa miesiące po rozpoczęciu procesu o zdradę. Zarzuty przeciwko niemu zostały oficjalnie umorzone w 1958 r. Został aresztowany i zatrzymany na sześć miesięcy w stanie wyjątkowym, który nastąpił po masakrze w Sharpeville w 1960 r., A później reprezentował Nelsona Mandelę pod zarzutem podżegania. W następnym roku Slovo był jednym z założycieli Umkhonto weSizwe, MK (Włócznia Narodu) zbrojne skrzydło ANC.

W 1963 r., Tuż przed aresztowaniami Rivonii, na polecenie SAPC i ANC, Slovo uciekł z Południowej Afryki. Dwadzieścia siedem lat spędził na emigracji w Londynie, Maputo (Mozambik), Lusaka (Zambia) i różnych obozach w Angoli. W 1966 r. Slovo uczęszczał do London School of Economics i uzyskał tytuł magistra prawa LLM.

W 1969 r. Slovo został powołany do rady rewolucyjnej ANC (funkcję tę pełnił do 1983 r., Kiedy została rozwiązana). Pomagał w przygotowaniu dokumentów strategicznych i był uważany za głównego teoretyka ANC. W 1977 r. Slovo przeniósł się do Maputo w Mozambiku, gdzie stworzył nową siedzibę ANC i skąd był szefem wielu operacji MK w Afryce Południowej. Podczas gdy Slovo zwerbował młodą parę, ekonomistkę rolnictwa Helenę Dolny i jej męża Eda Wethli, którzy pracowali w Mozambiku od 1976 r. Zachęcono ich do podróży do Południowej Afryki, aby odbyć „mapowanie” lub wycieczki zwiadowcze.

W 1982 r. Ruth First został zabity przez bombę paczkową. Slovo został oskarżony w prasie o współudział w śmierci żony - zarzut, który ostatecznie okazał się bezzasadny, a Slovo otrzymał odszkodowanie. W 1984 r. Slovo poślubił Helenę Dolny - jej małżeństwo z Edem Wethli zakończyło się. (Helena była w tym samym budynku, gdy Ruth First została zabita przez bombę paczkową). W tym samym roku rząd Mozambiku poprosił Slovo o opuszczenie kraju, zgodnie z podpisaniem porozumienia Nkomati z Afryką Południową. W Lusace w Zambii w 1985 r. Joe Slovo został pierwszym białym członkiem krajowej rady wykonawczej ANC, w 1986 r. Został mianowany sekretarzem generalnym Partii Komunistycznej RPA, a w 1987 r. Szefem sztabu MK.

Po niezwykłym ogłoszeniu przez prezydenta FW de Klerka, w lutym 1990 r., Zakazu wycofywania ANC i SACP, Joe Slovo powrócił do Afryki Południowej. Był kluczowym negocjatorem między różnymi grupami przeciw apartheidowi a rządzącą Partią Narodową i osobiście odpowiadał za „klauzulę wygaśnięcia”, która doprowadziła do podziału władzy Rządu Jedności Narodowej, GNU.

Po ataku złego stanu zdrowia w 1991 r. Ustąpił ze stanowiska sekretarza generalnego SACP, wybrany jedynie na przewodniczącego SAPC w grudniu 1991 r. (Chris Hani zastąpił go na stanowisku sekretarza generalnego).

W pierwszych wielorasowych wyborach w Afryce Południowej w kwietniu 1994 r. Joe Slovo uzyskał miejsce za pośrednictwem ANC. Został mianowany ministrem ds. Mieszkalnictwa w GNU, na którym pełnił funkcję aż do śmierci z powodu białaczki 6 stycznia 1995 r. Na pogrzebie, dziewięć dni później, prezydent Nelson Mandela wygłosił publiczną pochwałę, chwaląc Joe Slovo za wszystko, co osiągnął w walce o demokrację w Afryce Południowej.

Ruth First i Joe Slovo mieli trzy córki: Shawna, Gillian i Robyn. Shawn napisała o swoim dzieciństwie, A World Apart, został wyprodukowany jako film.