Ciekawy

Krótka biografia Hugo de Vriesa

Krótka biografia Hugo de Vriesa

Hugo Marie de Vries urodził się 16 lutego 1848 roku w rodzinie Marii Everardiny Reuvens i Djura Gerrita de Vriesa w Haarlem w Holandii. Jego ojciec był prawnikiem, który w latach 70. XIX wieku pełnił funkcję premiera Holandii.

Jako małe dziecko Hugo szybko pokochał rośliny, a nawet zdobył kilka nagród za swoje projekty botaniczne, gdy uczęszczał do szkoły w Haarlem i The Hauge. de Vries postanowił kontynuować studia z botaniki na uniwersytecie w Leiden. Podczas studiów na uczelni Hugo zaintrygowała eksperymentalna botanika oraz Teoria ewolucji i selekcji naturalnej Charlesa Darwina. W 1870 r. Ukończył Uniwersytet Leiden z doktoratem z botaniki.

Uczył przez krótki czas, zanim studiował chemię i fizykę na uniwersytecie w Heidelbergu. Jednak ta przygoda trwała tylko około semestru, zanim wyjechał do Wurzberg, aby zbadać wzrost roślin. Wrócił do nauczania botaniki, geologii i zoologii w Amsterdamie przez kilka lat, wracając do Würzburga na wakacje, aby kontynuować pracę nad wzrostem roślin.

Życie osobiste

W 1875 roku Hugo de Vries przeprowadził się do Niemiec, gdzie pracował i opublikował swoje odkrycia na temat wzrostu roślin. To właśnie wtedy, gdy tam mieszkał, poznał i poślubił Elisabeth Louise Egeling w 1878 roku. Wrócili do Amsterdamu, gdzie Hugo został zatrudniony jako wykładowca na uniwersytecie w Amsterdamie. Niedługo potem został wybrany na członka Królewskiej Akademii Sztuki i Nauki. W 1881 r. Otrzymał pełną profesurę botaniki. Hugo i Elisabeth mieli w sumie czworo dzieci - jedną córkę i trzech synów.

Biografia

Hugo de Vries jest najbardziej znany ze swojej pracy w dziedzinie genetyki, ponieważ podmiot był w tak zwanym stadium niemowlęcym. Odkrycia Gregora Mendla nie były wówczas dobrze znane, a de Vries przedstawił pewne bardzo podobne dane, które można połączyć z prawami Mendla, aby stworzyć pełniejszy obraz genetyki.

W 1889 roku Hugo de Vries postawił hipotezę, że jego rośliny mają to, co nazwał pangeny. Pangeny to tak zwane geny, które przenosiły informacje genetyczne z pokolenia na pokolenie. W 1900 roku, po tym jak Gregor Mendel opublikował swoje odkrycia z pracy z roślinami grochu, de Vries zobaczył, że Mendel odkrył te same rzeczy, które widział w swoich roślinach, gdy pisał swoją książkę.

Ponieważ de Vries nie miał pracy Gregora Mendla jako punktu wyjścia dla swoich eksperymentów, zamiast tego polegał na pismach Charlesa Darwina, który postawił hipotezę, w jaki sposób cechy przekazywane są rodzicom z pokolenia na pokolenie. Hugo zdecydował, że cechy zostały przekazane przez cząsteczki, które rodzice przekazali potomstwu. Cząstka ta została nazwana pangenem, a później naukowcy skrócili jej nazwę, aby po prostu genować.

Oprócz odkrywania genów de Vries skupił się również na tym, jak zmieniły się gatunki z powodu tych genów. Chociaż jego mentorzy, podczas gdy był na uniwersytecie i pracował w laboratoriach, nie kupił teorii ewolucji napisanej przez Darwina, Hugo był wielkim fanem twórczości Darwina. Jego decyzja o włączeniu idei ewolucji i zmiany gatunków w czasie do własnej pracy doktorskiej spotkała się z dużym oporem ze strony profesorów. Zignorował ich prośby o usunięcie tej części swojej tezy i skutecznie obronił swoje pomysły.

Hugo de Vries wyjaśnił, że gatunek zmieniał się w czasie najprawdopodobniej poprzez zmiany genów, które nazwał mutacjami. Widział te różnice w dzikich formach wiesiołka i wykorzystał to jako dowód, że gatunki zmieniły się, jak powiedział Darwin, i prawdopodobnie w dużo szybszym terminie niż teoria Darwina. Zasłynął w swoim życiu dzięki tej teorii i zrewolucjonizował sposób, w jaki ludzie myśleli o Teorii Ewolucji Darwina.

Hugo de Vries wycofał się z aktywnego nauczania w 1918 roku i przeniósł się do swojej dużej posiadłości, gdzie kontynuował pracę w swoim dużym ogrodzie i studiował rośliny, które tam uprawiał, wymyślając różne odkrycia, które opublikował. Hugo de Vries zmarł 21 marca 1935 r. W Amsterdamie.